"Na szkle namalowane" wernisaż wystawy obrazów na szkle 22 artystów z Podhala, Pomorza i Kaszub

Tradycja malowania na szkle sięga starożytności. W Europie rozpowszechniła się w średniowieczu w postaci barwnych witraży stosowanych powszechnie w kościelnych oknach. Dopiero wiek XVIII, w którym nastąpił gwałtowny rozwój przemysłu szklarskiego sprawił, że szkło stało się tanie i łatwo dostępne. Początkowo wędrowni malarze, rzemieślnicy cechowi, warsztaty rodzinne w swojej twórczości wzorowały się na witrażach. Z czasem malarstwo na szkle, wypracowało własną formę, choć tematyka pozostała głównie religijna. Wyjątkiem jest Podhale, gdzie bardzo popularne są do dziś motywy Janosikowe. Malowanie na odwrotnej stronie szkła, jakby w negatywie sprawia, że w przeciwieństwie do innych technik malarskich pracuje się od szczegółu do ogółu, a plamy barwne pozostają płaskie bo bardzo trudno uzyskać efekty światłocieniowe. W chłopskich chałupach obrazy na szkle rozgościły się w XIX wieku, nim wyparły je oleodruki. Przedstawiały głównie sceny biblijne i rozmaitych świętych, eksponowane były w świętych kątach i na listwie pod sufitem, cieszyły się poważaniem i szacunkiem. Nierzadko goście po wejściu do chaty kłaniali się najpierw obrazom, a dopiero potem gospodarzom. Tradycja malowania na szkle przetrwała przede wszystkim na Podhalu, Kaszubach i Pomorzu. Twórcy dziś pracujący w tej technice odwołują się zarówno do historii, jak i szukają własnych ścieżek. Na wystawie pokażemy prace 22 artystów z południa i północy Polski, w tym nieżyjących już mistrzów. To nie lada gratka zobaczyć ich prace zebrane w Salonie Hoffman KPCK w Bydgoszczy, tym bardziej, że w naszym regionie ta unikatowa technika jest bardzo rzadko prezentowana. Gorąco zapraszamy. Katarzyna Wolska Prace pochodzą ze zbiorów prywatnych, Centrum Kultury Rodzimej Czerwony Dwór w Zakopanym, Muzeum Etnograficznego w Toruniu. Wydarzenie współfinansowane jest z budżetu państwa - ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - Państwowego Funduszu Celowego oraz Samorządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego.

Tradycja malowania na szkle sięga starożytności. W Europie rozpowszechniła się w średniowieczu w postaci barwnych witraży stosowanych powszechnie w kościelnych oknach. Dopiero wiek XVIII, w którym nastąpił gwałtowny rozwój przemysłu szklarskiego sprawił, że szkło stało się tanie i łatwo dostępne. Początkowo wędrowni malarze, rzemieślnicy cechowi, warsztaty rodzinne w swojej twórczości wzorowały się na witrażach. Z czasem malarstwo na szkle, wypracowało własną formę, choć tematyka pozostała głównie religijna. Wyjątkiem jest Podhale, gdzie bardzo popularne są do dziś motywy Janosikowe. Malowanie na odwrotnej stronie szkła, jakby w negatywie sprawia, że w przeciwieństwie do innych technik malarskich pracuje się od szczegółu do ogółu, a plamy barwne pozostają płaskie bo bardzo trudno uzyskać efekty światłocieniowe. W chłopskich chałupach obrazy na szkle rozgościły się w XIX wieku, nim wyparły je oleodruki. Przedstawiały głównie sceny biblijne i rozmaitych świętych, eksponowane były w święt...