Zauroczeni Pięknem: Zachwycić, olśnić i poruszyć. Różne oblicza sztuki baroku

Można powiedzieć, że narodziny sztuki tzw. baroku były czymś nieuchronnym. Renesansowe poszukiwania kanonu piękna opartego na „idealnych" proporcjach i dającego się ująć w matematyczne formuły, okazały się oderwaną od rzeczywistości utopią. Z drugiej strony rewolucja protestancka zapoczątkowana przez Marcina Lutra i związane z nią wojny na tle wyznaniowym, podzieliły Stary Kontynent na zwalczające się obozy. W tej sytuacji, sztuka, wypełniając wnętrza katolickich świątyń, ale również pałace i rezydencje europejskich władców, w swojej nowej ekspresyjnej formie, stała się narzędziem społecznego oddziaływania i walki. Z jednej strony kontrreformacyjnej batalii o jedność chrześcijańskiej Europy, a z drugiej walki o rząd dusz nad poddanymi nowych absolutystycznych monarchii. Czy jednak nowa sugestywna stylistyka sztuki XVII i XVIII wieku, wynikająca z zadań jakie przed nią stawiano, była rzeczywiście czymś nowatorskim? A może była wyrazem bezguścia i braku poczucia właściwej harmonii? Czy wręcz przeciwnie, może to właśnie ona uchroniła sztukę europejską od pogrążenia się w mdłym i schematycznym klasycyzmie? Zapraszamy na wykład na którym zostaną przybliżone różne konteksty i zawiłości barokowej sztuki. Prowadzenie: dr Mateusz Soliński Wstęp wolny

Można powiedzieć, że narodziny sztuki tzw. baroku były czymś nieuchronnym. Renesansowe poszukiwania kanonu piękna opartego na „idealnych" proporcjach i dającego się ująć w matematyczne formuły, okazały się oderwaną od rzeczywistości utopią. Z drugiej strony rewolucja protestancka zapoczątkowana przez Marcina Lutra i związane z nią wojny na tle wyznaniowym, podzieliły Stary Kontynent na zwalczające się obozy. W tej sytuacji, sztuka, wypełniając wnętrza katolickich świątyń, ale również pałace i rezydencje europejskich władców, w swojej nowej ekspresyjnej formie, stała się narzędziem społecznego oddziaływania i walki. Z jednej strony kontrreformacyjnej batalii o jedność chrześcijańskiej Europy, a z drugiej walki o rząd dusz nad poddanymi nowych absolutystycznych monarchii. Czy jednak nowa sugestywna stylistyka sztuki XVII i XVIII wieku, wynikająca z zadań jakie przed nią stawiano, była rzeczywiście czymś nowatorskim? A może była wyrazem bezguścia i braku poczucia właściwej harmonii? Czy ...