Mandala Performance Festival 2026

20 Edycja Mandala Performance Festival - Wrocław 25.06. 2026 /czwartek/ Centrum na Przedmieściu ul Prądzyńskiego 39A 50-433 Wrocław Godz: 18.00 Retrospektywna wystawa fotografii poświęcona festiwalowi - Mandala 20 lat Autorzy zdjęć: Kazimierz Ździebło, Magdalena Cydzik, Grzegorz Stadnik, Marek Koprowski Retrospektywna wystawa fotografii Mandala - 20 lat ukazuje nie tylko historię festiwalu, lecz także różnorodność sposobów patrzenia na ciało i ruch. Choć wszyscy autorzy fotografują te same wydarzenia, ich obrazy odsłaniają odmienne wrażliwości oraz strategie interpretowania tańca. Wydarzenie towarzyszące: Duet Gloria i Aleksander - w swoim repertuarze łączą znane i lubiane utwory latynoskie wykonawców takich jak m.in. Buena Vista Social Club, Natalia Oreiro czy Mercedes Sosa w akustycznych aranżacjach. Program wieczoru w Centrum na Przedmieściu: Radek Folga - VOID Solo butoh zanurzone w przestrzeni między pragnieniem a pustką. To medytacja ciała nad tym, co rodzi się z wewnętrznych obrazów - i nad tym, co pozostaje, gdy obraz przestaje podtrzymywać istnienie. Radek Folga - Tancerz i performer tańca butoh. Taniec traktuje jako środek ekspresji, praktykę obecności oraz drogę do autorefleksji, czerpiąc także z doświadczenia medytacji i pracy z ciałem. Duet Maciej Trąbka, Lena Dominiczak Improwizacja Maciej Trąbka - z wykształcenia tancerz, religioznawca zafascynowany tańcem w rytuałach i religiach świata. Swoje doświadczenie sceniczne budował m.in. w Gliwickim Teatrze Muzycznym, Operze Krakowskiej, Teatrze Wielkim w Łodzi, Teatrze A, Art Color Ballet i Operze Śląskiej, oraz jako artysta ze spalonego teatru „Victoria". Obecnie najbliższa jest mu kontakt improwizacja - wolność i piękno spektaklu, który rodzi się na żywo, tylko w tej jednej, ulotnej chwili. Lena Dominiczak - pasjonatka tańca współczesnego oraz kontakt improwizacji, joginka i italianistka. Uczestniczyła w licznych warsztatach i projektach tanecznych, wystąpiła między innymi w teledysku do utworu Marii Sol "Nic nie powiem" oraz w "So Far" Biopsy o Boutique. Eksperymentuje łącząc swoje doświadczenia taneczne z praktyką oraz nauczaniem jogi. Jakub Samogranicki MIĘSO-akt zerowy Praca dotyczy ciała w przemyśle mięsnym. Ścieżka dźwiękowa częściowo pochodzi z nagrań dokumentujących realia rzeźni, a materiał ruchowy został zaczerpnięty z obserwacji zwierząt funkcjonujących w systemie przemysłowym. Ciało zostaje sprowadzone do czysto biologicznej funkcji, a jego śmierć pozbawiona jest zarówno symbolicznych, jak i duchowych znaczeń. Jakub Samogranicki - student Akademii Teatralnej, wydział teatru tańca w Bytomiu. Laureat SOLO DUO DANCE w Teatrze Rozbark w Bytomiu - edycja polska 2026 SYLWIA HANFF „EKSTASIS ἔκστασις" Koncepcja, reżyseria, choreografia, design, wykonanie: Sylwia Hanff Muzyka: Alexandre Yterce Video: Damian Żak "Myślę też, że nie ma sensu szczególnego opisywać, jak zostałem ukrzyżowany, jak bardzo było to realne i jak strasznie bolało; jak najdosłowniej umierałem i zmartwychwstawałem kilkakrotnie; jak mówiłem głosami różnych ludzi, jak dwa razy zaniemówiłem, jak bardzo było to realne, jak zostałem podzielony na lewą i prawą stronę, jak bardzo to bolało, jak zamieniłem się w pół-kobietę i pół-mężczyznę, jak bardzo było to realne, jak rozmawiałem z kimś potężnym, niesłychanie potężnym i inteligentnym, jak błagałem go o niemotę, gdy już nie mogłem mówić z nim, choć było to euforyczne, jak błagałem go by mnie zabił, jak pomagał mi umrzeć, „manipulując" oddechem moim, ustami, dziurkami od nosa, uszu i tak dalej, wydaje mi się, że bez końca, ale przecież z końcem, bo teraz tego nie przeżywam." - tak E. Stachura opisał swoje w „Pogodzić się ze światem" Leszek Kolankiewicz porównał Stachurę z takimi postaciami jak Artaud, Nietzsche i Niżyński - twórcami, którzy doświadczyli konfrontacji z Archetypem i tę konfrontację przegrali. Z jakim Archetypem spotkał się Stachura? Chciał żyć ekstatycznie, a ekstaza była dla niego stanem „płonięcia" w poszukiwaniu bezpośredniego doświadczenia życia tu i teraz, wytężonego świadomego bycia. To najwyższa intensywność istnienia, która olśniewa, ale może też oślepiać. Ekstaza to wyjście poza siebie. W „Fabula rasa" dążenie do Prawdziwego Życia przybiera formę radykalnego przekroczenia „ja" na rzecz „człowieka-nikt", przejścia od „ja" do „jest". Ekstaza istnienia: „Cały ogień. Bo dla człowieka-nikt wszystko jest jednym i człowiek-nikt jest tym wszystkim. Jest życiem. Jest ogniem." „Ekstaza nie jest chwilowym uniesieniem ani intensywną przyjemnością. To archetypowa siła psychiki, która przywraca nas do źródła życia" - pisze jungowski analityk Robert A. Jonson w swojej książce pt. „Ekstaza". Opisuje w niej spotkanie z jednym z najbardziej tajemniczych archetypów ludzkiej psychiki: Dionizosem. To jeden z najpotężniejszych archetypów transformacji świadomości. Rzym zakazał dionizyjskich misteriów, bo zagrażały ustanowionemu porządkowi. Współczesna kultura, ukształtowana przez tradycję judeochrześcijańską, ascetyczną i wrogą wobec ciała, materii i zmysłowości, a także przez nowożytny paradygmat gloryfikujący intelekt jako główne narzędzie poznania, zdegradowała ekstazę do rangi bezwartościowego szału. Jesteśmy odcięci od ciała, od świata, od pierwotnej żywotności, od kosmicznej jedności istnienia. W tym świetle los Stachury jawi się jako świadectwo choroby naszej cywilizacji i dramat człowieka, który podjął próbę doświadczenia tego, co w jego własnej kulturze zostało wyparte i który nie znalazł dla tego doświadczenia bezpiecznej formy integracji. Czy my możemy, a nawet powinniśmy przeżyć (!) spotkanie z tym Archetypem? Czym naprawdę było to pęknięcie w życiopisaniu Stachury? Prowadzony przez jakąś kosmiczną siłę, której głos zdawał się do niego przemawiać, wpadł pod jadący elektrowóz. Stracił cztery palce prawej dłoni. Zyta - jego była żona (która wcześniej odeszła od niego, by nie dać się wciągnąć w niszczącą otchłań jego doświadczenia) była gotowa oddać mu dwa własne palce. Z tej opowieści o jego ekstatycznym życiu wyłania się pytanie: czy oddałbyś/oddałabyś komuś swoje dwa palce? „Ekstasis" dedykuję Alexandre'owi Yterce. Taniec „Ekstasis" powstał dzięki stypendium z Funduszu Popierania Twórczości Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. SYLWIA HANFF - magister filozofii UW, pionierka i najbardziej rozpoznawalna polska tancerka butoh, reżyserka, choreografka, menadżerka kultury, kuratorka projektów artystycznych, edukacyjnych i społeczno-kulturalnych. Na scenie od 30 lat, do tej pory wystąpiła w niemal 50 spektaklach teatrów instytucjonalnych i niezależnych. Od 2002 r. prowadzi (teatr) Limen Butoh, w którym stworzyła 30 autorskich spektakli solowych i zespołowych oraz wiele etiud i improwizacji. Występuje w Polsce i na świecie (USA, Japonia, Francja, Włochy, Holandia, Austria, Bułgaria, Norwegia, Niemcy, Łotwa). Była aktorką Warszawskiego Teatru Pantomimy/ Teatr Żydowski w Warszawie, 10 lat współpracowała z Teatrem Narodowym i Operą Narodową. Od 24 lat prowadzi współpracę międzynarodową, organizuje wydarzenia artystyczne, a także zaprasza zagranicznych artystów do udziału w swoich projektach. Stworzyła Butohpolis. Międzynarodowy Festiwal Sztuki Butoh, którego jest kuratorką i Dyrektorką Artystyczną. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Zajmuje się filozofią sztuk performatywnych i antropologią teatru. ALEXANDRE YTERCE to artysta totalny - muzyk, malarz, fotograf, poeta, aktor, twórca filmów. Jest niezależnym kompozytorem, dla którego muzyka nie jest obszarem odizolowanym od rzeczywistości, ale jednym z podstawowych środków odnawiania świadomości. Mieszka i tworzy we Francji. DAMIAN ŻAK - projektant animacji 2D i 3D, absolwent kierunku projektowanie graficzne na Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. Jego praktyka artystyczna i projektowa koncentruje się na poszukiwaniu innowacyjnych form wizualnych poprzez fuzję analogowych i cyfrowych technik animacji 3D. Charakterystyczne dla jego warsztatu jest płynne przechodzenie między nieprzewidywalnością eksperymentu a rygorem świadomego projektowania. Centrum na Przedmieściu ul Prądzyńskiego 39A 50-433 Wrocław Godz: 19.00 Wstęp jest wolny. Rezerwacja miejsc: [email protected] Organizator: stowarzyszenie JEST CZŁOWIEK Kuratorzy: Adam Kamiński, Maciej Sado Festiwal współfinansowany jest ze środków finansowych otrzymanych od Gminy Wrocław Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Taniec", realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca. Partnerzy: Dolnośląska Federacja Organizacji Pozarządowych, Centrum na Przedmieściu, Teatr Układ Formalny, Teatr Dialogu, Pawilon Czterech Kopuł Oddział Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Teatr Czterech

20 Edycja Mandala Performance Festival - Wrocław 25.06. 2026 /czwartek/ Centrum na Przedmieściu ul Prądzyńskiego 39A 50-433 Wrocław Godz: 18.00 Retrospektywna wystawa fotografii poświęcona festiwalowi - Mandala 20 lat Autorzy zdjęć: Kazimierz Ździebło, Magdalena Cydzik, Grzegorz Stadnik, Marek Koprowski Retrospektywna wystawa fotografii Mandala - 20 lat ukazuje nie tylko historię festiwalu, lecz także różnorodność sposobów patrzenia na ciało i ruch. Choć wszyscy autorzy fotografują te same wydarzenia, ich obrazy odsłaniają odmienne wrażliwości oraz strategie interpretowania tańca. Wydarzenie towarzyszące: Duet Gloria i Aleksander - w swoim repertuarze łączą znane i lubiane utwory latynoskie wykonawców takich jak m.in. Buena Vista Social Club, Natalia Oreiro czy Mercedes Sosa w akustycznych aranżacjach. Program wieczoru w Centrum na Przedmieściu: Radek Folga - VOID Solo butoh zanurzone w przestrzeni między pragnieniem a pustką. To medytacja ciała nad tym, co rodzi się z ...