O życiu w pełnym paśmie życia. O twórczości w miejsce odtwarzania wzorców zranienia.

Sabina Sadecka zaraża psychoterapeutów (i nie tylko) miłością do terapii traumy i rzetelnej wiedzy o psychoterapii. W swoim podejściu integruje współczesne podejścia do pracy z ciałem (jest m.in. praktyczką Somatic Experiencing) z pracą systemową Od 2025 asystuje na kursie Somatic Experiencing i uczy się dzięki temu jeszcze lepiej uczyć nas terapii traumy. W swoim myśleniu o psychoterapii widzi człowieka jako całość, a nie jedynie przez pryzmat jego psychopatologii. Zakłada, że cierpienie jest naturalną częścią ludzkiego życia i to właśnie w jego obecności - a nie po jego wyeliminowaniu - możemy prawdziwie egzystencjalnie rozkwitnąć. Uważa też, że życie w pełni możliwe jest tylko wtedy, gdy pozostajemy w bliskim, żywym, stale aktualizowanym kontakcie z naszymi wartościami, bo to one pomagają nam działać mądrze w obecności trudności. Równie ważne w terapii wydaje jej się zaprzyjaźnienie się ze swoim ciałem, zamiast prób kontrolowania go lub unikania słuchania jego sygnałów. To ciało jest naszym najwspanialszym źródłem informacji o nas samych i kierunkach, jakie będą nam najbardziej służyć w naszym życiu. W swoim uczeniu o psychoterapii i psychologii stara się integrować: naukowość i osobiste doświadczenia oraz różnorodne - zweryfikowane przez nią w praktyce - nurty psychoterapii. Łączy wiedzę neurobiologiczną z współczesnym behawioryzmem, obszarem egzystencjalnym i perspektywą systemową. Mamy nadzieję, że wiedza zawarta w jej książce: "Powrót do ciała" i usłyszana podczas wykładu, będzie pomocna, aby żyć i pracować pełniej, głębiej i z dostępem do źródeł naszej witalności. Wstęp wolny Zakup książki mile widziany

Sabina Sadecka zaraża psychoterapeutów (i nie tylko) miłością do terapii traumy i rzetelnej wiedzy o psychoterapii. W swoim podejściu integruje współczesne podejścia do pracy z ciałem (jest m.in. praktyczką Somatic Experiencing) z pracą systemową Od 2025 asystuje na kursie Somatic Experiencing i uczy się dzięki temu jeszcze lepiej uczyć nas terapii traumy. W swoim myśleniu o psychoterapii widzi człowieka jako całość, a nie jedynie przez pryzmat jego psychopatologii. Zakłada, że cierpienie jest naturalną częścią ludzkiego życia i to właśnie w jego obecności - a nie po jego wyeliminowaniu - możemy prawdziwie egzystencjalnie rozkwitnąć. Uważa też, że życie w pełni możliwe jest tylko wtedy, gdy pozostajemy w bliskim, żywym, stale aktualizowanym kontakcie z naszymi wartościami, bo to one pomagają nam działać mądrze w obecności trudności. Równie ważne w terapii wydaje jej się zaprzyjaźnienie się ze swoim ciałem, zamiast prób kontrolowania go lub unikania słuchania jego sygnałów. To c...