Gruba Barbie i ciało zastępcze- publiczna obrona dyplomu z malarstwa

📍01.07.2026, godz. 19:00, Galeria Zona, Akademia Sztuki w Szczecinie 💄Serdecznie zapraszam was na obronę mojego dyplomu magisterskiego nad, którym pracowałam przez ostatni rok i jest podsumowaniem mojej drogi artystycznej przez ostatnie lata 💋Wystawa tworzy narrację gdzie projekt nie jest próbą odpowiedzi na to, czym jest piękno. Jest raczej zapisem dorastania w jego cieniu w świecie, w którym obrazy pojawiają się szybciej, niż jesteśmy w stanie je zrozumieć, i zostają w nas na dłużej, niż byśmy chcieli. Szukam odpowiedzi na pytanie czym jest lalka i kto posiada władzę definiowania jej wartości. A może pozostaje ona jedynie kulturowo naznaczonym przedmiotem balansującym na pograniczu konsumpcji i fetyszu? W próbie identyfikacji i ciągłej potrzebie dookreślenia swojej tożsamości powracam do źródeł, aby przeanalizować to co mnie ukształtowało. Skupiam się na dziecięcych zabawach, barwnych mediach oraz doświadczeniach związanych z nadwagą. Wszystko, co złożyło się na moją perspektywę kobiecości oraz jej obecność w mojej twórczości. Traktuję ciało nie jako obiekt estetyczny, lecz jako przestrzeń zamieszkiwaną, podlegająca napięciom pomiędzy akceptacją a odrzuceniem. Za pomocą tych środków piszę o problemie reprezentacji kobiecego ciała i walce o podmiotowość w kulturze wizualnej. Cielesność staje się strukturą doświadczenia, którą chcę dzielić się z odbiorcą. Sztuka działa tu jako katalizator, który odrzuca to, co niepotrzebne i zmierza do wydobycia sedna. W ten sposób przekładam własne doświadczenia na kanwę eseju, który prowadzi narrację zmierzając do odsłonięcia artystycznego procesu identyfikacji. Kulturowa figura lalki, jaką używam, staje się tu narzędziem introspekcji i negocjowania tożsamości. Odsłania, ale jednocześnie kontroluje widzialność. Balansuje między ekspozycją a ukryciem. Moim celem nie jest rekonstrukcja dzieciństwa, próbuję potraktować ciało jako obiekt, który jest poddawany formowaniu. Jest to powierzchnia projekcji społecznych lęków, pragnień i ideologii, stając się obiektem kontroli, fetyszyzacji oraz konsumpcji. Jest to praca na napięciu między materią a normą. Zastanawiam się jakie idee piękna organizują współczesną wyobraźnię społeczną i polityczną. Część poświęcona figurze lalki interpretowana zostaje jako narzędzie produkowania określonych modeli kobiecości. Moim celem jest ukazanie ciągłości kulturowych fantazji o kobiecej obecności pozbawionej autonomii. 💄Publiczna obrona dyplomu magisterskiego na wydziale Malarstwo i Praktyki Kuratorskie 🌸różowe akcenty w ubiorze mile widziane!🌸 ~Zosia Opowicz Ig: @opowiczofia Mail: [email protected]

📍01.07.2026, godz. 19:00, Galeria Zona, Akademia Sztuki w Szczecinie 💄Serdecznie zapraszam was na obronę mojego dyplomu magisterskiego nad, którym pracowałam przez ostatni rok i jest podsumowaniem mojej drogi artystycznej przez ostatnie lata 💋Wystawa tworzy narrację gdzie projekt nie jest próbą odpowiedzi na to, czym jest piękno. Jest raczej zapisem dorastania w jego cieniu w świecie, w którym obrazy pojawiają się szybciej, niż jesteśmy w stanie je zrozumieć, i zostają w nas na dłużej, niż byśmy chcieli. Szukam odpowiedzi na pytanie czym jest lalka i kto posiada władzę definiowania jej wartości. A może pozostaje ona jedynie kulturowo naznaczonym przedmiotem balansującym na pograniczu konsumpcji i fetyszu? W próbie identyfikacji i ciągłej potrzebie dookreślenia swojej tożsamości powracam do źródeł, aby przeanalizować to co mnie ukształtowało. Skupiam się na dziecięcych zabawach, barwnych mediach oraz doświadczeniach związanych z nadwagą. Wszystko, co złożyło się na moją perspekt...