Wernisaż wystawy „Rysuję rośliny na białym płótnie" Joanny Świerczyńskiej

▪️ 26.06 / piątek / 18:00 ▫️ Fort Sokolnickiego, ul. Czarnieckiego 51 Wystawa „Rysuję rośliny na białym płótnie" to opowieść o intuicji, materii i organicznym procesie tworzenia. Joanna Świerczyńska odchodzi od zamkniętej formy obrazu - kwadratu i prostokąta - wybierając tkaniny: len, adamaszek, płótna, obrusy. Ich splot, zagniecenia, miękkość i strzępiące się krawędzie stają się punktem wyjścia do rysunku. Artystka pracuje bez szkicu i planu, pozwalając, by prowadziły ją materiał, gest i przypadek. Czerń markera, plamy koloru, ślady dłoni i struktura tkaniny splatają się w kompozycje przypominające roślinne formy - nie realistyczne odwzorowania, lecz żywe, intuicyjne organizmy. W jej pracach płótno przestaje być neutralnym podłożem. Staje się partnerem procesu, pierwotną materią, z której wyłaniają się kształty, napięcia i rytmy. Rośliny rosną tu bez instrukcji - tak jak rysunek, który rozwija się w spotkaniu ciała, tkaniny i wyobraźni. . ⚫ Jak wygląda droga do nas? • Najbliższe przystanki: Plac Wilsona (metro, autobusy, tramwaje) - ok. 5-7 min pieszo, dojście przez park • Dojście utwardzoną, równą drogą parkową dłuższa droga, w okolicy Prochowni przejście ze schodami - krótsza droga. • Wzdłuż parku są szerokie chodniki i przejścia z obniżonymi krawężnikami. • W pobliżu dostępne są miejsca parkingowe w strefie płatnego parkowania. • Brak wyznaczonego miejsca parkingowego dla osób z niepełnosprawnością bezpośrednio przy obiekcie. ⚫ Dostępność • przestrzenie dojścia do Fortu są z kostki brukowej • przestrzenie w Forcie są płaskie, bezprogowe • w Forcie jest dostępna toaleta dla osób z niepełnosprawnościami • miejsce jest przyjazne sensorycznie • na miejscu słuchawki wyciszające do wypożyczenia Szczegóły dostępności znajdziecie w naszej Deklaracji Dostępności https://zoliborskidomkultury.pl/deklaracja-dostepnosci

▪️ 26.06 / piątek / 18:00 ▫️ Fort Sokolnickiego, ul. Czarnieckiego 51 Wystawa „Rysuję rośliny na białym płótnie" to opowieść o intuicji, materii i organicznym procesie tworzenia. Joanna Świerczyńska odchodzi od zamkniętej formy obrazu - kwadratu i prostokąta - wybierając tkaniny: len, adamaszek, płótna, obrusy. Ich splot, zagniecenia, miękkość i strzępiące się krawędzie stają się punktem wyjścia do rysunku. Artystka pracuje bez szkicu i planu, pozwalając, by prowadziły ją materiał, gest i przypadek. Czerń markera, plamy koloru, ślady dłoni i struktura tkaniny splatają się w kompozycje przypominające roślinne formy - nie realistyczne odwzorowania, lecz żywe, intuicyjne organizmy. W jej pracach płótno przestaje być neutralnym podłożem. Staje się partnerem procesu, pierwotną materią, z której wyłaniają się kształty, napięcia i rytmy. Rośliny rosną tu bez instrukcji - tak jak rysunek, który rozwija się w spotkaniu ciała, tkaniny i wyobraźni. . ⚫ Jak wygląda droga do nas? • Najbliższe ...