COŚ WISI W POWIETRZU | wystawa dyplomowa

Coś wisi w powietrzu Wystawa dyplomowa Marii Zakrzewskiej, Mediacja Sztuki, Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu Wystawa wyrasta z potrzeby sięgnięcia do zapomnianych tradycji i przyjrzenia się temu, jak kiedyś opowiadano o własnym życiu - szczególnie w ramach konkursów pamiętnikarskich - oraz z historii kobiet, które w tych zapisach bardzo często pojawiają się między wierszami. Konkursy pamiętnikarskie były kiedyś bardzo popularne - szacuję się że odbyło się ich w polsce aż 1500. Ludzie pisali o swoim życiu tak, jak potrafili - często pierwszy raz, bez przygotowania, „przepraszając za brzydkie pismo". Powstawały z tego długie, szczere opowieści o codzienności, pracy i doświadczeniu życia, nieraz liczące setki stron i prowadzone w bardzo różnych warunkach. Drugą osią są pająki ludowe, które w tej pracy przyjmują formę „czarnych wdów". Tracą dekoracyjny charakter i stają się obiektami, które mówią o pracy, obowiązkach i niewidzialności kobiecego doświadczenia - tym, co było codzienne, a rzadko opowiedziane wprost. Na wystawie obok części dyplomowej prezentowane są również prace z open callu / konkursu pamiętnikarskiego inspirowanego hasłem z 1936 roku: „Opis mojego życia, prac, przemyśleń i dążeń". To różne formy zapisu - od notesów po obiekty - wszystkie wokół potrzeby opowiadania o sobie. Konkurs Pamiętnikarski: Julia Piątek Zofia Niklewicz Ewa Szymała Julia Pałka Maja Zdunek Koło Naukowe tuZIN Miłosz Fijałkowski Sofka Kwasiborska Masza Herman Hanna Kos 📍 Galeria MD_S, ul. Chrobrego 24, Wrocław 🕷️ 11-13.06.2026 🕸️ 17:00-20:00 🎈 finisaż: 13.06, 18:00

Coś wisi w powietrzu Wystawa dyplomowa Marii Zakrzewskiej, Mediacja Sztuki, Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu Wystawa wyrasta z potrzeby sięgnięcia do zapomnianych tradycji i przyjrzenia się temu, jak kiedyś opowiadano o własnym życiu - szczególnie w ramach konkursów pamiętnikarskich - oraz z historii kobiet, które w tych zapisach bardzo często pojawiają się między wierszami. Konkursy pamiętnikarskie były kiedyś bardzo popularne - szacuję się że odbyło się ich w polsce aż 1500. Ludzie pisali o swoim życiu tak, jak potrafili - często pierwszy raz, bez przygotowania, „przepraszając za brzydkie pismo". Powstawały z tego długie, szczere opowieści o codzienności, pracy i doświadczeniu życia, nieraz liczące setki stron i prowadzone w bardzo różnych warunkach. Drugą osią są pająki ludowe, które w tej pracy przyjmują formę „czarnych wdów". Tracą dekoracyjny charakter i stają się obiektami, które mówią o pracy, obowiązkach i niewidzialności kobiecego doświadczeni...